خنجر یمنی منتشر شد

به گزارش روابط عمومی معاونت فرهنگی و دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی تهران، اثر ادبی به شرح زیر است:

در سرزمین‌های جنوبی بادهای سرخ یمن، مردانی می‌زیستند که شب را با تیغی کنار بالین می‌خوابیدند؛ نه از بیم مرگ، بلکه از حرمت جنگاوری. آنان باور داشتند که خنجر، ادامهٔ دست انسان است و خواب بی‌نگهبان، خواب بی‌نام.

اما در بلندای کوهستان‌های غربی، قوم دیگری خانه داشت؛ قومی که دخترانش از کودکی آموخته بودند چگونه برنو را همچون نگین جهیز خویش چون امانتی آسمانی نگه دارند. می‌گفتند «در دل این قوم، آتش پاسداری می‌جوشد؛ و هر زنی که برنو بر دوش گیرد، هم‌پای مردان در دفتر رزم نام می‌نویسد.»

و چون روزی تندباد حادثه وزید و پرنده‌های آهنینِ دشمن بر آسمانشان سایه انداختند، پیران قوم چنین گفتند:

«آنان که خنجر را یار خواب می‌دانند، از بیداری نمی‌هراسند؛ و آنان که برنو را در جهاز می‌نهند، زمین را از آسمان جدا می‌کنند.»

پس فرزندان باد و کوه در کنار هم ایستادند؛ نه برای نبردی زمینی، بلکه برای پاسداشت نام و نَفَسِ خویش. تیر و آتش از خاک برخاست، و پرندهٔ آهنین، که گمان می‌برد فرمانروای آسمان است، فهمید که آسمانِ این سرزمین، میراث مردمش است نه ماشین‌ها.

و چنین شد که در آن روز، در پهنهٔ آبی آسمان، آواز افتاد:

«آنجا که مردم، سلاح را بخشی از نَفَس خویش می‌دانند، هیچ پرنده‌ای در امان نیست.»